واقعه عاشورا حقیقتی فراتر از زمان و مکان است

به گزارش پایگاه خبری نیزوا،  جایگاه والای مجالس روضه و شوق زیارت ، شاهچراغی با اشاره به رویای فرزند علامه امینی، خاطرنشان کرد که مقامات والای معنوی نه تنها به واسطه تألیفات علمی، بلکه به دلیل «شوق زیارت ابی‌عبدالله» به انسان عطا می‌شود. وی تصریح کرد که طبق روایات، جلسات روضه حکم حرم امام حسین (ع) را دارند و مستحب است زائر همان‌گونه که در حرم لبیک می‌گوید، در هنگام ورود به این مجالس نیز هفت مرتبه ذکر «لبیک» بگوید، چرا که ندای «هل من ناصر» امام همچنان بلند است و ایشان در حال طلب یار هستند.

تفکیک میان عقل رحمانی و شیطنت دنیوی

در این مراسم، با استناد به روایتی از امام صادق (ع)، بین «عقل رحمانی» (وسیله پرستش خدا و کسب بهشت) و «نکرا یا شیطنت» که شبیه عقل است (مانند آنچه معاویه داشت) تفکیک صورت گرفت. شاهچراغی بیان داشت که عقل حسابگر دنیایی ممکن است از درک عظمت ثواب اشک بر امام حسین (ع) عاجز باشد، اما عقل واقعی می‌داند که یک قطره اشک بر ایشان، گناهان بزرگ را پاک می‌کند .

حسین (ع)؛ کهف‌المستجیرین و کشتی نجات

سخنران مراسم با تشریح صفت «کهف‌المستجیرین»، امام حسین (ع) را پناهگاه کسانی دانست که در عالم هیچ پناه و پشتیبانی ندارند. وی با تأکید بر اینکه در آخرالزمان حفظ دین مانند نگه داشتن آتش در کف دست سخت است، تنها راه نجات را تمسک به قرآن و اهل‌بیت (ع) به عنوان «سفینه النجاه» معرفی کرد . او افزود که حتی کوچک‌ترین اتصال به این ریسمان محکم می‌تواند مایه نجات گناهکاران باشد، چرا که امام حسین (ع)، «امامِ گناهکاران و خطاکاران» نیز هست تا دست آن‌ها را بگیرد.

پیشینه تاریخی و لزوم استقامت در یاری امام

شاهچراغی با بیان اینکه ماجرای شهادت امام حسین (ع) از ابتدای خلقت بر «لوح و قلم» نگاشته شده بود، یادآور شد که تمامی پیامبران الهی از آدم تا ابراهیم (ع) بر این مصیبت گریسته‌اند. وی در بخش پایانی سخنان خود، همراهی با امام را مستلزم «استقامت» و دوری از «راحت‌طلبی» دانست و با اشاره به عبرت‌های منزل «زباله» و فرار عده‌ای در ظهر عاشورا، تاکید کرد که در مسیر یاری امام زمان (عج) نباید با دنیاطلبی یا انفعال، امام را تنها گذاشت .