عاشورا یک حادثه تاریخی نیست، یک حقیقت جاری است/همراهی با قافله حسینی نیازمند تقوا و مراقبت از نفس است

به گزارش پایگاه خبری نیزوا،حجت‌الاسلام والمسلمین سید جعفر شاهچراغی در سخنرانی شب اول محرم، ضمن تسلیت فرارسیدن ایام عزای حسینی به محضر حضرت ولی‌عصر (عج)، اظهار داشت: برخلاف تمام سنت‌های جهانی، سال قمری ما با حزن و عزای ابی‌عبدالله (ع) آغاز می‌شود که این امر برکات ویژه‌ای را برای هیئتی‌ها در طول سال رقم می‌زند.

وی با اشاره به روایتی از امام رضا (ع)، از عزاداران خواست با بهره‌گیری از دعای مخصوص روز اول محرم، خود را برای درک عاشورا و همراهی با قافله امام حسین (ع) آماده کنند.

شاهچراغی با تبیین فرازهایی از دعای امام رضا (ع)، اولین و مهم‌ترین خواسته در آغاز سال را طلب ایمنی از تسلط شیطان دانست و تصریح کرد: هیچ‌کس به یک‌باره قاتل امام حسین (ع) نمی‌شود؛ بلکه شیطان با تسلط تدریجی و جدا کردن انسان از واجبات و مستحبات، او را به جایی می‌رساند که در مقابل امام زمان خود شمشیر بکشد.

وی با ذکر مثال تاریخی «شمر بن ذی‌الجوشن» که زمانی از جانبازان جنگ صفین بود، هشدار داد که همراهی با شیطان گام‌به‌گام صورت می‌گیرد و باید با «کشیدن ترمز دستی گناه» در همین شب اول، مانع از سقوط شد.

این کارشناس مذهبی دومین محور دعای امام رضا (ع) را مراقبت از «نفس اماره» معرفی کرد و گفت: مهم‌ترین راهکار قرآنی برای مهار نفسی که به بدی فرمان می‌دهد، «تقوا» است.

وی با انتقاد از کسانی که برای حل مشکلات به دنبال رمالی و دعانویسی می‌روند، تأکید کرد: تقوا نه تنها راهی برای نزدیکی به خدا، بلکه کلید رزق، روزی، آرامش و سلامت است. طبق فرموده بزرگان، انجام واجبات و ترک محرمات، تنها نسخه‌ای است که گره‌های زندگی را باز می‌کند.

حجت‌الاسلام شاهچراغی در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: ما برای اباعبدالله (ع) «سالگرد» نمی‌گیریم، بلکه هر سال واقعه عاشورا تجدید می‌شود و ما باید با گفتن «لبیک»، همراهی خود را با کاروان حسینی اعلام کنیم.

وی افزود: کسانی که در کربلا مقابل امام ایستادند، لزوماً تارک‌صلاه نبودند، بلکه به دلیل حرام‌خواری و کینه، گوششان بر کلام حق بسته شده بود؛ لذا رعایت حلال و حرام در زندگی، شرط اصلی همراهی با امام حسین (ع) است.

وی در پایان با تأکید بر لزوم پایش و رصد دائمی نفس در طول سال، از عزاداران خواست تا با توسل به حضرت مسلم بن عقیل (ع) و امام رضا (ع)، از خداوند بخواهند که لحظه‌ای آن‌ها را به حال خود رها نکند.