نوجوان مهدیشهری سکوی جهانی رباتیک را فتح کرد

امیرعلی علی‌یف یکی از همین دانش‌آموزان است؛ نوجوانی که از ۹ سالگی به حوزه اختراع و رباتیک علاقه‌مند شده و طی پنج سال فعالیت مستمر، حضور در مسابقات مختلف کشوری را تجربه کرده و در نهایت توانسته است در دو رقابت بین‌المللی، دو مدال برنز به دست آورد.

نقطه عطف این مسیر، حضور امیرعلی در مسابقاتی بود که با شرکت حدود ۲ هزار دانش‌آموز در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد؛ رقابتی که در نهایت زمینه انتخاب او به‌عنوان یکی از پنج دانش‌آموز نخبه ایران برای حضور در مسابقات جهانی مالزی را فراهم کرد.

در میان این پنج نفر، امیرعلی علی‌یف تنها نماینده شهرستانی از استان سمنان و شهرستان مهدیشهر بود؛ دانش‌آموزی که در ادامه راهی رقابت جهانی شد تا در برابر نمایندگان کشورهای مختلف از جمله مالزی، اندونزی، ژاپن، چین و دیگر کشورها از پروژه خود دفاع کند.

از ۹ سالگی تا حضور در جمع نخبگان ایران

این علاقه در سال‌های بعد به فعالیت جدی تبدیل شد و او با شرکت در مسابقات مختلف کشوری و کسب مدال‌های گوناگون، تجربه لازم برای حضور در رقابت‌های بین‌المللی را به دست آورد.

وی اظهار کرد: «من پنج سال با تلاش و کوشش فراوان در رشته رباتیک و با شرکت کردن در مسابقات کشوری گوناگون و با کسب مدال‌های رنگارنگ، توانستم به دو مدال جهانی دست یابم.»

نقطه عطف این مسیر، حضور در مسابقات دانشگاه صنعتی شریف بود؛ رقابتی که با شرکت حدود ۲ هزار دانش‌آموز برگزار شد و امیرعلی توانست در ادامه، به‌عنوان یکی از پنج نخبه منتخب کشور برای حضور در مسابقات جهانی مالزی انتخاب شود.

ژنو؛ یک رقابت جهانی بدون سفر به سوئیس

یکی از موفقیت‌های مهم امیرعلی، حضور در مسابقات بین‌المللی اختراع و نوآوری ژنو سوئیس بود؛ رقابتی که برخلاف تصور ممکن، این دانش‌آموز برای شرکت در آن به سوئیس سفر نکرد و پروژه خود را به‌صورت آنلاین و با ارائه مستقیم به داوران ارائه کرد.

پروژه امیرعلی در این رقابت، «تعمیرکننده نشتی لوله‌های پلیمری» بود؛ اختراعی که به گفته او پس از ثبت اختراع، از نظر فنی شایستگی دریافت مدال طلا را داشت.

علی‌یف درباره این پروژه گفت: «یکی دیگر از ربات‌هایی که ساختم، تعمیرکننده نشتی لوله‌های پلیمری نامش بود که توانستم عضو فدراسیون جهانی مخترعین شوم و در مسابقات ویژه اعضای IFIA در ژنو سوئیس مدال برنز را کسب کنم.»

وی با اشاره به شرایط برگزاری این رقابت افزود که به دلیل شرایط جنگی و وضعیت ضعیف اینترنت، ارائه آنلاین پروژه با دشواری‌هایی همراه بوده و در نهایت مدال برنز به دست آمده است.

به این ترتیب، نخستین مدال جهانی امیرعلی در شرایطی به دست آمد که حضور فیزیکی در سوئیس برای او امکان‌پذیر نبود و پروژه از طریق ارائه آنلاین و مستقیم در اختیار داوران قرار گرفت.

سکوی شریف؛ آغاز مسیر مالزی

پس از این موفقیت‌ها، حضور امیرعلی در مسابقات دانشگاه صنعتی شریف اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد.

در رقابتی با حضور حدود ۲ هزار دانش‌آموز، او توانست نظر داوران را جلب کند و در نهایت در جمع پنج دانش‌آموز نخبه منتخب ایران برای حضور در مسابقات جهانی مالزی قرار گرفت.

اهمیت این انتخاب برای شهرستان مهدیشهر زمانی بیشتر می‌شود که امیرعلی در میان این پنج نفر، تنها نماینده شهرستانی استان سمنان بود.

او از یک شهرستان راهی رقابتی جهانی شد تا در کنار نمایندگان کشورهای مختلف، از پروژه خود دفاع کند؛ رقابتی که بخش مهمی از آن، توانایی ارائه و دفاع علمی از پروژه به زبان انگلیسی بود.

دفاع انگلیسی از یک ایده برای حل مشکل ترافیک

پروژه‌ای که امیرعلی در مسابقات مالزی ارائه کرد، Smart Adaptive Traffic Control System یا «سامانه هوشمند کنترل ترافیک» بود؛ طرحی که بر پایه فناوری اینترنت اشیا طراحی شده و هدف آن کمک به مدیریت و حل مشکلات ترافیکی است.

علی‌یف درباره این پروژه توضیح داد: «ایده من Smart Adaptive Traffic Control System یا سامانه هوشمند کنترل ترافیک است که بر پایه IoT یا اینترنت اشیا هست و مشکل ترافیک را حل می‌کند.»

او در این رقابت باید پروژه خود را به زبان انگلیسی برای داوران ارائه و از ایده خود دفاع می‌کرد؛ تجربه‌ای که برای یک دانش‌آموز در این سن، علاوه بر دانش فنی، نیازمند تسلط و اعتمادبه‌نفس در ارائه علمی بود.

برنز مالزی در رقابت با کشورهای صاحب فناوری

مسابقات جهانی مالزی با حضور نمایندگان کشورهای مختلف برگزار شد و امیرعلی در این رقابت با دانش‌آموزان کشورهای قدرتمند در حوزه فناوری و رباتیک از جمله مالزی، اندونزی، ژاپن و چین به رقابت پرداخت.

حاصل این رقابت برای نماینده مهدیشهر، کسب مدال برنز بود؛ دومین مدال جهانی او پس از موفقیت در مسابقات ژنو.

علی‌یف درباره لحظه کسب این موفقیت گفت: «حس بسیار خوبی داشتم و بسیار خوشحال بودم که توانستم برای کشور عزیزم و شهرم افتخارآفرینی کنم.»

پشت مدال‌ها؛ پنج سال تلاش و چالش

این موفقیت‌ها در شرایطی به دست آمده که امیرعلی در مسیر فعالیت خود با مشکلات مختلفی نیز روبه‌رو بوده است.

وی درباره چالش‌های این مسیر گفت: «هزینه‌های بسیار بالا برای تهیه لوازم، حمایت نکردن مسئولین، سخت بودن مسیر رفت‌وآمد از سمنان به تهران، کم بودن امکانات و نداشتن کلاس‌های آموزشی خوب» از جمله مشکلاتی بوده که با آنها مواجه شده است.

با وجود این مشکلات، او فعالیت خود را ادامه داد و حضور در مسابقات کشوری و بین‌المللی را دنبال کرد.

خانواده؛ مهم‌ترین پشتوانه یک دانش‌آموز نخبه

علی‌یف نقش خانواده را در موفقیت‌های خود بسیار مهم می‌داند و می‌گوید: «در این کار خانواده‌ام بسیار به من کمک کردند و در این راه بسیار پشتیبانم بودند و بسیار برای من زحمت کشیدند و صددرصد پشتیبانم خانواده‌ام بودند.»

به گفته او، حمایت خانواده در سال‌هایی که فعالیت در حوزه رباتیک نیازمند تهیه تجهیزات، آموزش، رفت‌وآمد و حضور در مسابقات بوده، نقش مهمی در ادامه این مسیر داشته است.

رؤیای یک مؤسسه دانش‌بنیان

امیرعلی با وجود کسب دو مدال جهانی، اهداف خود را به مسابقات محدود نکرده است.

او درباره آینده خود گفت: «دوست دارم در آینده یک رباتی بسازم و به اختراع برسانم که به مردم عزیزم بتوانم کمک کنم و برای کشورم بتوانم مایه افتخار باشم.»

این دانش‌آموز مهدیشهری همچنین بزرگ‌ترین آرزوی علمی خود را تأسیس یک مؤسسه دانش‌بنیان عنوان کرد و گفت: «می‌خواهم بتوانم به کسانی که به رشته رباتیک علاقه دارند کمک کنم.»

امیرعلی در توصیه به دانش‌آموزان نیز اظهار کرد: «من به کلیه دانش‌آموزان توصیه می‌کنم که رشته رباتیک را ادامه بدهند و دنبال کنند، چون دنیا دارد طرف علم‌های هوش مصنوعی، رباتیک و برنامه‌نویسی می‌رود.»

مهدیشهر؛ شهری با استعدادهایی که نیازمند حمایت هستند

امیرعلی علی‌یف اکنون با دو مدال برنز جهانی، تجربه حضور در رقابت‌های بین‌المللی و انتخاب به‌عنوان یکی از پنج نخبه دانش‌آموزی ایران، مسیر علمی خود را ادامه می‌دهد؛ مسیری که از یک علاقه در ۹ سالگی آغاز شد و به رقابت با نمایندگان کشورهای مختلف جهان رسید.

او در پایان، موفقیت خود را حاصل لطف خدا، حمایت خانواده و تلاش می‌داند و خطاب به دیگر دانش‌آموزان می‌گوید: «با لطف خدا و حمایت خانواده‌ام و تلاش و کوشش فراوان توانستم به موفقیت‌های بزرگی برسم؛ شما هم اگر تلاش کنید می‌توانید به خواسته‌های خود برسید.»

موفقیت این دانش‌آموز مهدیشهری نشان می‌دهد استعدادهای علمی و فناورانه در شهرستان‌ها کم نیستند؛ آنچه می‌تواند این استعدادها را به موفقیت‌های بزرگ‌تر برساند، شناسایی، آموزش تخصصی، تأمین امکانات و حمایت هدفمند از دانش‌آموزانی است که از همین امروز برای ساختن آینده علمی کشور تلاش می‌کنند.

انتهای خبر/