کار نیمه‌تمام در مکتب شهید رئیسی معنا نداشت

او آمده بود تا گزارشِ میدانیِ پیشرفتِ وعده‌ها را ببیند. افتتاح فاز دوم نیروگاه شهید باکری سمنان با ظرفیت ۳۶۶ مگاوات، تنها یک عدد و رقمِ اقتصادی نبود؛ این افتتاح به معنای پایداریِ برقِ خانه‌های مردم و انرژیِ واحدهای تولیدی بود که در کمتر از یک‌سال به سرانجام رسید.

اما شاید نقطه اوج آن سفر، حضور در جشن احیای ۲۰۱ واحد تولیدی و صنعتی بود که تا پیش از آن به دلیل مشکلات اقتصادی به خواب رفته بودند.

چه تصویر ماندگاری بود؛ دیدنِ دوباره چرخ‌های چرخیده کارخانه‌ها و نگاه‌های امیدوارِ کارگرانی که زندگی‌شان دوباره رونق گرفته بود.

او در میان مردم سمنان و شاهرود، نه به عنوان یک مقام عالی‌رتبه، بلکه همچون پدری مهربان حاضر شد تا صدایِ بی‌واسطه مردم را بشنود.

وقتی در جلسات شورای اداری بر پیگیری مصوبات تاکید می‌کرد، نگاهش به آینده بود؛ به همان ۷۱ هزار میلیارد ریالی که قرار بود صرف توسعه زیرساخت‌های این استان شود. او خوب می‌دانست که خدمت، یک جریانِ مستمر است و نباید با هیچ مانعی متوقف شود.

امروز که در سالگرد عروج ملکوتی «شهدای خدمت» هستیم، سمنان تنها بخشی از یک پازل بزرگ است. این سفرها، سرفصل‌های کتابِ درسِ اخلاصِ کسی بود که جانش را بر سرِ پیمانِ خدمت گذاشت.

شهید رئیسی به ما آموخت که اگر نیت برای رضای خدا و خدمت به خلق باشد، حتی در کوتاه‌ترین زمان‌ها نیز می‌توان کارهای بزرگ انجام داد.

او در مسیر خدمت، به همان ایستگاهِ پایانی رسید که همیشه برایش دعا می‌کرد؛ شهادت در حین کار و خدمت.

یاد آیت‌الله رئیسی برای ما تنها یک خاطره نیست؛ او الگویی است از دولتمردی که با مردم زیست، با دردهای آن‌ها اشک ریخت، با موفقیت‌های‌شان لبخند زد و در نهایت، هم‌سفرِ افلاک شد.

سمنان و تمامِ نقاطی که قدمگاهِ این شهید بودند، اکنون گواهی می‌دهند که خدمتِ صادقانه، هرگز فراموش نخواهد شد.

یاد شهید جمهور و همراهانِ پاک‌باخته‌اش، که در طوفانِ خدمت به ملکوت پر کشیدند، تا همیشه در قلبِ تاریخِ این سرزمین و در حافظه مردم ایران، زنده و ماندگار خواهد ماند.

انتهای خبر/