بانوان؛ روایتگران بی‌نام جبهه‌های مقاومت

به گزارش پایگاه خبری نیزوا، دامغانیان سخنان خود را با روایت زندگی شهیده زینب کمایی آغاز کرد؛ نوجوانی که در مسیر شناخت حق و حقیقت، به دنبال کسب معرفت و بصیرت بود و با علم و ایمان در برابر جریان‌های انحرافی ایستادگی کرد.

وی با اشاره به اهتمام این شهیده به محاسبه نفس، از دفترچه‌ای گفت که در آن نمازهای اول وقت، قرآن‌خواندن روزانه، نماز شب، گناهان و استغفارهای خود و همچنین کارهای خوبی را که قصد انجامشان را داشت، یادداشت می‌کرد.

این روایتگر با بیان اینکه دشمن نتوانست در برابر ایمان و منطق این نوجوان ایستادگی کند، افزود: شهیده زینب کمایی سرانجام به دست منافقین ربوده و به شهادت رسید؛ اما راه و بصیرتی که انتخاب کرده بود، همچنان برای نسل امروز قابل تأمل و الگوگیری است.

دامغانیان در ادامه با اشاره به نقش زنان در پیروزی انقلاب اسلامی اظهار کرد: نقش زن در مسیر انقلاب هیچ‌گاه تزئینی نبوده و زنان همواره یکی از ستون‌های اصلی این حرکت بوده‌اند.

وی با بیان اینکه «جنگ تمام نشده، بلکه لباس آن عوض شده است»، گفت: دفاع مقدس به پایان رسید و جنگ‌های دیگری نیز پشت سر گذاشته شد، اما امروز میدان‌های دیگری همچون جنگ اقتصادی، فرهنگی و رسانه‌ای پیش روی جامعه قرار دارد.

سنگر خانواده در جنگ اقتصادی

دامغانیان با اشاره به نقش بانوان در جنگ اقتصادی بیان کرد: مردی که پس از تحمل مشکلات و فشارهای بیرون از خانه به خانواده پناه می‌آورد، به آرامش نیاز دارد و بانویی که با وجود شرایط اقتصادی دشوار، سنگر خانه را حفظ می‌کند، ساده‌زیستی را پیشه می‌کند و امید را در خانواده زنده نگه می‌دارد، در حقیقت یکی از رزمندگان اصلی این میدان است.

وی ادامه داد: زن در این میدان، با مدیریت خانواده، حفظ آرامش خانه و همراهی با همسر، نقشی اساسی در عبور خانواده از سختی‌های اقتصادی دارد.

بانوان؛ سپر خانواده در برابر جنگ رسانه‌ای

این روایتگر همچنین با اشاره به جنگ رسانه‌ای و هجمه‌های فرهنگی علیه خانواده گفت: دشمن به خوبی فهمیده است که کانون گرم خانواده یکی از عوامل مهم استحکام جامعه ایرانی است و تلاش می‌کند رابطه میان فرزندان و والدین و همچنین محبت میان همسران را هدف قرار دهد.

دامغانیان افزود: در چنین شرایطی، بانوان می‌توانند با عشق، ایمان، امید و بصیرت، سپری در برابر این هجمه‌ها باشند و اجازه ندهند ترکش‌های جنگ رسانه‌ای به خانواده و فرزندان اصابت کند.

وی با اشاره به جنگ ۱۲ روزه و تأثیر آن بر خانواده‌ها خاطرنشان کرد: شاید جنگ به ظاهر به بسیاری از شهرها نرسیده باشد، اما در دل مادرانی جریان داشت که با وجود اضطراب و نگرانی، تلاش می‌کردند لبخند بزنند و به اعضای خانواده امید بدهند؛ مادرانی که فرزندان خود را با توکل به خدا و تأسی به حضرت زینب کبری(س) همراهی کردند.

از قابلمه و چرخ خیاطی تا قلم و دعا

دامغانیان در ادامه به نقش زنان در دوران دفاع مقدس اشاره کرد و گفت: در آن دوران هرکس به اندازه توان خود سلاحی داشت؛ اما همه سلاح‌ها تفنگ نبود.

وی افزود: سلاح یک زن می‌توانست ملاقه و قابلمه‌ای باشد که با آن برای رزمندگان غذا می‌پخت؛ زن دیگری چرخ خیاطی داشت و لباس رزمندگان را می‌دوخت و ترمیم می‌کرد؛ بانویی دیگر با باند و پانسمان زخم مجروحان را می‌بست و زنی نیز تنها با دستانی که برای دعا به آسمان بلند می‌شد، از رزمندگان پشتیبانی می‌کرد.

به گفته دامغانیان، یکی از دشوارترین جلوه‌های ایثار زنان، لحظه‌ای بود که همسر یا فرزند خود را برای دفاع راهی میدان می‌کردند؛ رفتنی که هیچ مادری و هیچ همسری نمی‌دانست آیا بازگشتی در پی خواهد داشت یا نه.

مادرانی که با داغ فرزند ایستادند

وی با اشاره به مادران شهدا اظهار کرد: در دوران دفاع مقدس و پس از آن، مادرانی بودند که فرزندان خود را با هزاران امید بزرگ کردند، اما در نهایت تنها قاب عکسی از فرزندشان برایشان باقی ماند.

دامغانیان با اشاره به ۱۶۸ شهید مهدیشهر افزود: مادرانی هستند که سال‌هاست با قاب عکس فرزند شهیدشان درد دل می‌کنند و دلتنگی‌های خود را در سکوت مرور می‌کنند؛ مادرانی که با وجود داغ سنگین، برای دیگر فرزندانشان همچنان از غیرت، ایمان، وطن‌دوستی و مقاومت می‌گویند.

وی مادران شهدا را نمونه‌ای از صبر و استقامت دانست و گفت: این مادران با وجود داغ فرزند، همچون کوه ایستادند و با صبر و ایمان، درس ایثار و مقاومت را به نسل‌های بعد منتقل کردند.

روایت زنانی که نامشان کمتر شنیده شد

دامغانیان در بخش دیگری از سخنان خود به همسران جانبازان و زنانی اشاره کرد که سال‌ها در کنار همسران خود با مشکلات ناشی از دوران دفاع مقدس زندگی کرده‌اند و افزود: بسیاری از این بانوان شاید نامشان در تاریخ ثبت نشده باشد، اما بخش مهمی از بار ایثار و مقاومت را بر دوش کشیده‌اند.

وی گفت: زنانی که با جانبازان زندگی مشترک خود را ادامه داده‌اند، در حقیقت عشق، صبر و امید را به سلاحی برای مقابله با سختی‌های روزگار تبدیل کرده‌اند.

این روایتگر با تأکید بر جایگاه زن در جامعه و خانواده تصریح کرد: هرکس زن ایرانی را تحقیر کند، در حقیقت به ریشه‌های اقتدار این ملت حمله کرده است؛ چراکه تا زمانی که دختری عفاف خود را حفظ کند، مادری با عشق فرزندش را برای دفاع از ارزش‌ها تربیت کند و همسری با صبر و همراهی در کنار خانواده بایستد، این درخت تنومند پابرجا خواهد ماند.