ابزار ضدانقلاب برای تولید ترس

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «نیزوا»، با شکست ضدانقلاب در اغتشاشات دی‌ماه و ناکامی پروژه بی‌ثبات‌سازی داخلی در ایران، تحرکات سیاسی، رسانه‌ای و نظامی جبهه غربی وارد فاز جدیدی شده است؛ فازی که بیش از هر چیز بر ایجاد ناامیدی اجتماعی و القای دوگانه خطرناک «جنگ یا براندازی» متمرکز است. در این چارچوب، هم‌زمانی تهدیدات نظامی آمریکا، فضاسازی رسانه‌های ضدانقلاب و تحرکات روانی در شبکه‌های اجتماعی، نشان‌دهنده تلاش هماهنگ برای نگه‌داشتن جامعه ایران در وضعیت اضطراب و بی‌ثباتی روانی است.

در همین راستا، چندی پیش دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، در اظهاراتی صریح اعلام می‌کند که «ناوگان عظیمی» از نیروهای نظامی آمریکا به سمت منطقه در حرکت است. او در گفت‌وگو با خبرنگاران و نیز در پیام‌های منتشرشده در شبکه اجتماعی خود، مدعی شد این ناوگان «آماده، مایل و قادر به اقدام» است، هرچند هم‌زمان تأکید می‌کند که ترجیح می‌دهد از آن استفاده نشود.این اظهارات که با گزارش‌هایی درباره اعزام گروه ناو هواپیمابر و ناوشکن‌های همراه به خاورمیانه همراه شد، بیش از آنکه نشانه آمادگی واقعی برای درگیری نظامی باشد، بخشی از یک نمایش قدرت سیاسی–روانی ارزیابی می‌شود.

تحلیلگران داخلی معتقدند این فضاسازی نظامی، دقیقاً پس از شکست پروژه اغتشاشات دی‌ماه معنا پیدا می‌کند. جایی که جریان‌های ضدانقلاب، با وجود سرمایه‌گذاری سنگین رسانه‌ای، فراخوان‌های خیابانی و حمایت علنی مقامات آمریکایی و صهیونیستی، نتوانستند ناآرامی‌ها را به مرحله بی‌ثباتی فراگیر برسانند.

در چنین شرایطی، تهدید خارجی به‌عنوان مکمل فشار داخلی دوباره روی میز قرار گرفته است؛ الگویی تکراری که آمریکا در سال‌های گذشته بارها از آن استفاده کرده است.اما تجربه‌های میدانی گذشته نشان می‌دهد که این راهبرد نیز با محدودیت‌های جدی مواجه است. مرور رخدادهایی مانند نزدیک‌شدن قایق‌های تندرو ایرانی به ناوهای آمریکایی و عقب‌نشینی یا تغییر آرایش آن‌ها، و همچنین ماجرای بازداشت نظامیان آمریکایی در آب‌های سرزمینی ایران، بیانگر این واقعیت است که نمایش قدرت نظامی آمریکا در مجاورت ایران، همواره با محاسبه دقیق و بازدارندگی فعال ایران مواجه شده است.

این تجربه‌ها به‌روشنی نشان داده‌اند که خلیج فارس و پیرامون ایران، محیطی نیست که بتوان با تهدید و ناو، معادلات آن را تغییر داد.در همین چارچوب، کارشناسان داخلی بارها تأکید کرده‌اند که هدف اصلی این فضاسازی‌ها، ایجاد احساس بن‌بست در افکار عمومی ایران است؛ القای این گزاره که کشور میان دو گزینه «جنگ خارجی» یا «فروپاشی داخلی» قرار دارد. دوگانه‌ای که به‌گفته کارشناسان، نه واقعی است و نه جدید، بلکه بخشی از جنگ روانی مستمر علیه ملت ایران محسوب می‌شود. ضدانقلاب خارج‌نشین نیز با بازنشر و بزرگ‌نمایی تهدیدات ترامپ و تحرکات ناوهای آمریکایی، تلاش می‌کند همین روایت را در داخل کشور تقویت کند.

واقعیت اما این است که تجربه چهار دهه گذشته نشان داده هر زمان فشار خارجی و تهدید نظامی تشدید شده، انسجام داخلی ایران افزایش یافته است. از جنگ تحمیلی گرفته تا تحریم‌های حداکثری و تهدیدات نظامی، نتیجه همواره برخلاف محاسبات طراحان آن بوده است. پس از اغتشاشات دی‌ماه نیز، حضور پررنگ مردم در صحنه و شکست پروژه آشوب، نشان داد جامعه ایران به‌خوبی میان اعتراض، اغتشاش و پروژه براندازی تمایز قائل است.از این منظر، اعزام ناوهای آمریکایی و اظهارات تهدیدآمیز ترامپ را باید بیش از آنکه نشانه آمادگی برای جنگ دانست، تلاشی برای جبران شکست سیاسی و روانی غرب در داخل ایران ارزیابی کرد. تلاشی که اگر با تجربه‌های گذشته سنجیده شود، نشان می‌دهد آمریکا بار دیگر در حال تکرار مسیری است که پیش‌تر نیز آزموده و نتیجه‌ای جز افزایش هزینه و کاهش اعتبار برایش نداشته است.

در نهایت، آنچه امروز در صحنه دیده می‌شود نه نزدیک‌شدن سایه جنگ، بلکه ادامه جنگ روانی و رسانه‌ای علیه ملت ایران است؛ جنگی که هدف اصلی آن ناامیدسازی مردم و القای بن‌بست است. تجربه‌های گذشته اما گواه آن است که این راهبرد نیز، مانند پروژه اغتشاشات دی‌ماه، محکوم به شکست است.

منبع: خبرگزاری فارس

انتهای خبر/